Κείμενο: Μίχα Αλεξάνδρα
Φωτογραφία: NASA


Λίγους μήνες μετά την ανακοίνωση της NASA για τον εντοπισμό παγωμένου νερού στο νότιο πόλο του φεγγαριού, ερευνητές της υπηρεσίας ανακοίνωσαν ότι το ραντάρ μιας διαφορετικής αποστολής εντόπισε μεγάλες ποσότητες πάγου και στο βόρειο πόλο.

Το ραντάρ Mini-SAR της NASA, ένα από τα επιστημονικά όργανα του ινδικού σεληνιακού δορυφόρου Chandrayaan-1, εντόπισε περισσότερους από 40 μικρούς κρατήρες με διάμετρο 1,5 έως 15 χιλιόμετρα, οι οποίοι είναι  οι  γεμάτοι με νερό σε μορφή πάγου . Αν και δεν είναι δυνατόν να υπολογιστεί με ακρίβεια η ποσότητα του πάγου, οι ειδικοί πιθανολογούν ότι προσεγγίζει τα 60 εκατομμύρια τόνους.

Όπως εξήγησε ο συντονιστής του προγράμματος του Μini-Sar, δρ Πολ Σπούντις, σύμφωνα με τα  αποτελέσματα της τελευταίας μελέτης, ο εντοπισμός του πάγου στη σεληνιακή επιφάνεια αποδεικνύει ότι ο φυσικός δορυφόρος της Γης είναι ένα πολύ πιο ενδιαφέρον μέρος από όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα.


Η έρευνα παρουσιάστηκε σε συνέδριο Πλανητολογίας στο Τέξας και πρόκειται να δημοσιευτεί στο Geophysica Research Letters.

Τα ευρήματα του Mini-SAR βρίσκονται σε συμφωνία με τα δεδομένα που μετέδωσε ο Ορυκτολογικός Χαρτογράφος της Σελήνης, ένα άλλο όργανο του ινδικού δορυφόρου Chandrayaan-1.

Ωστόσο η θεαματικότερη επιβεβαίωση της ύπαρξης πάγου ήρθε τον Οκτώβριο του 2009, όταν το σκάφος L-CROSS της NASA συνετρίβη ελεγχόμενα στο νότιο πόλο της Σελήνης και εκτίναξε υλικά τα οποία βρέθηκαν να περιέχουν και αρκετό νερό. Αξίζει να σημειωθεί ότι ίχνη νερού απορροφημένου σε πετρώματα και στη σκόνη φαίνεται ότι υπάρχουν σε όλη την επιφάνεια της Σελήνης.

Πολύ μεγαλύτερες ποσότητες σχεδόν καθαρού πάγου υπάρχουν σε κρατήρες του νότιου και του βόρειου πόλου, οι οποίοι λόγω της θέσης τους δεν βλέπουν ποτέ το φως του ήλιου. Ο πάγος μπορεί να διατηρηθεί εκεί ουσιαστικά επ\' άπειρον, αφού η θερμοκρασία στους μόνιμα σκιασμένους κρατήρες μπορεί να είναι ακόμα και -248C, μικρότερη από ότι στην επιφάνεια του μακρινού Πλούτωνα.

Πολλοί επιστήμονες αδυνατούν να αιτιολογήσουν ακόμα με βεβαιότητα την προέλευση του. Εξηγούν ότι ενδεχομένως θα μπορούσε να είχε φτάσει στη Σελήνη με κομήτες που αποτελούνται κυρίως από πάγο, ή, εναλλακτικά, μπορεί να σχηματίζεται διαρκώς λόγω της επίδρασης των ηλιακών σωματιδίων σε πετρώματα που περιέχουν οξυγόνο.

Πηγή :  nasa