Κείμενο: Πέννυ Ξυπολοπούλου
Φωτογραφία: Flickr

Γενετικά μεταλλαγμένος οργανισμός είναι ένας ζωντανός οργανισμός, ο οποίος δημιουργήθηκε τεχνητά αλλοιώνοντας τη γενετική του ταυτότητα. Αυτό έγινε με την προσθήκη ή και με την αφαίρεση γονιδίων που προέρχονται από οργανισμούς που ανήκουν σε εντελώς διαφορετικά είδη.

Ποιος όμως ο σκοπός της απελευθέρωσης γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον μέσα από την καλλιέργεια τους. Είναι μια απλά εμπορική κίνηση ή μια λύση στην καταπολέμηση της πείνας, καμία προσπάθεια για την προστασία των καλλιεργειών;    
            
Ο άνθρωπος έχει επέμβει στον γενετικό κώδικα των προϊόντων αυτών με σκοπό τη μεγιστοποίηση της παραγωγής τους. Βέβαια αποβλέπει και στη μεγιστοποίηση της αντοχής τους σε δύσκολες καιρικές συνθήκες και στην παραγωγή καλύτερων ποικιλιών φυτών. Λέγεται ότι με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τον υπερπληθυσμό στον πλανήτη μας. Παράλληλα όμως υπάρχουν και οι πιθανοί κίνδυνοι με κυριότερους: την πιθανότητα ανάπτυξης αλλεργιών, την αλλοίωση της φυσικής χλωρίδας με μη προβλέψιμες συνέπειες, την μείωση της βιοποικιλότητας, την πιθανή επανεμφάνιση ξεχασμένων ασθενειών, αλλά και την συγκέντρωση της παραγωγής στα χέρια λίγων πολυεθνικών εις βάρος του αγροτικού λαού.


Πολλές απόψεις έχουν ακουστεί αλλά λίγα στοιχεία από κλινικά αποτελέσματα έχουν δημοσιευθεί και αυτά ασαφή. Οπότε κανείς δεν μπορεί να πει κατηγορηματικά και με απόλυτη βεβαιότητα ότι οι εφαρμογές της βιοτεχνολογίας αποτελούν βελτίωση ή απειλή για τη ποιότητα ζωής, γιατί πρόκειται για μια κατάσταση εν εξελίξει.                                
Η αναμφισβήτητη κοινωνική αντίδραση τουλάχιστον στην Ευρώπη, θα ήταν ενδεχομένως μικρότερη αν μπορούσε να τεκμηριωθεί ότι το πρόβλημα της ασθένειας των "τρελών αγελάδων" θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν είχε χρησιμοποιηθεί γενετική βιοτεχνολογία για την παραγωγή ζωοτροφών    στη θέση της "κανιβαλικής" ανακύκλωσης.    
                
Γεγονός είναι όμως ότι τα "επιτεύγματα" της γενετικής μηχανικής και της βιοτεχνολογίας εξελίσσονται ερήμην των καταναλωτών που βρίσκονται μπροστά σε ένα φαινόμενο με απρόβλεπτες και ανεξέλεγκτες συνέπειες, χωρίς να μπορεί να σχηματίσει αντικειμενική γνώμη.

Τα πρώτα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα δημιουργήθηκαν στις ΗΠΑ το1983 και αυτά ήταν δενδρύλλια καπνού που ήταν ανθεκτικά στα αντιβιοτικά. Από τότε η επιστήμη της βιοτεχνολογίας έχει δημιουργήσει πολλά μεταλλαγμένα, όπως:  Καλαμπόκι , πατάτες με χαμηλά λιπαρά, ρύζι, φρούτα και λαχανικά με υψηλά επίπεδα βιταμινών C, και E, φυτά ανθεκτικά στα καταστροφικά έντομα και ζιζάνια, φυτά ανθεκτικά στην ξηρασία,. ντομάτες που ευδοκιμούν όλο το χρόνο, βαμβάκι, ζαχαρότευτλα, κρέας με ανθρώπινο γονίδιο, όπως το γενετικά τροποποιημένο πρόβατο με το όνομα "Tracy, το γενετικά τροποποιημένο γουρούνι με ανθρώπινες αυξητικές ορμόνες, γάλα αγελάδας με ανθρώπινο γονίδιο, κοτόπουλο με γονίδια μοσχαριού κ.α.

Και η μεγάλη ερώτηση: ¨Τι πρέπει τρώμε; Και από τι δεν κινδυνεύουμε;        
 
Σε κάθε περίπτωση πάντως, είναι δικαίωμα όλων να γνωρίζουν αν ένα τρόφιμο είναι ή όχι γενετικά τροποποιημένο.

Πηγή: www.chemtrust.org.uk