Κείμενο: Γιάννης Χατζημανώλης
Φωτογραφία: flickr

Όταν ο «Υδάτινος Κόσμος» βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες εν έτει 1995, αποτέλεσε, πέρα από το ρέκβιεμ της καριέρας του Κέβιν Κόστνερ, μια άκρως πεσιμιστική θεώρηση για το μέλλον του πλανήτη. Σύμφωνα με το σενάριο, το λιώσιμο των αρκτικών πάγων έχει επιφέρει τεράστια άνοδο της στάθμης της θάλασσας, με αποτέλεσμα όλα σχεδόν τα χερσαία τμήματα του πλανήτη να βρίσκονται κάτω από το νερό.

Επειδή η ζωή πολλές φορές μιμείται την τέχνη, ανάλογα σενάρια, αν και όχι τόσο δραματικά, ακούγονται από ερευνητές που ασχολούνται με το λιώσιμο των πάγων και τις γενικότερες επιπτώσεις  του στο περιβάλλον. Πιο συγκεκριμένα, έρευνες που πραγματοποίησε η Επιστημονική Επιτροπή Έρευνας της Ανταρκτικής, αποκαλύπτουν ότι οι πάγοι που λιώνουν στην Δυτική πλευρά της παγωμένης ηπείρου αναμένεται να προσθέσουν δεκάδες εκατοστά στα ήδη ανεβασμένα επίπεδα της επιφάνειας της θάλασσας. Οι εκτιμήσεις τους αναφέρουν ότι η θαλασσινή επιφάνεια, περί το έτος 2100 θα βρίσκεται περίπου 1,4 μέτρα πιο πάνω από τα σημερινά επίπεδα. Ακόμα χειρότερα, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν από δύο εβδομάδες ανεβάζουν αυτό το νούμερο στα 2 μέτρα.

Αν και τα σενάρια αυτά ακούγονται αν μη τι άλλο ιδιαιτέρως ανησυχητικά, οι ίδιοι ερευνητές εκτιμούν ότι πρόκειται για υπερβολικές, μάλλον απίθανες, περιπτώσεις. Είναι ακραίες υποθέσεις που αναγκαστικά πρέπει να πέσουν στο τραπέζι για να καλύψουν όλο το φάσμα των θεωριών. Πριν λοιπόν ξεκινήσουμε όλοι μαζί να κατασκευάζουμε κιβωτούς, καλό θα ήταν να δούμε πόσο μπορεί ο καθένας μας να συμβάλει στην αντιστροφή της κλιματικής αλλαγής…

ΠΗΓΕΣ: www.reuters.com